Żródło zdjęcia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Ciszewski
Jan Ciszewski, urodzony 22 maja 1930 roku w Sosnowcu, to legenda polskiego dziennikarstwa i komentowania sportowego. Jego charyzmatyczny styl oraz relacje z kluczowych sukcesów narodowych drużyn na zawsze zapisały się w historii polskiego sportu. Uznawany za „głos polskiego sportu”, Ciszewski stał się symbolem emocji i dumy, które towarzyszyły największym triumfom, a jego praca wyznaczyła standardy dla przyszłych pokoleń komentatorów.
Jan Ciszewski był wybitnym dziennikarzem i komentatorem sportowym, którego unikalny, emocjonalny styl komentowania sprawił, że stał się ikoną i punktem odniesienia dla współczesnych sprawozdawców. Jego głos towarzyszył wszystkim wielkim triumfom polskich reprezentacji i klubów w latach 70., co uczyniło go symbolem narodowej dumy i legendą polskiego sportu. Pseudonim „Cis” przylgnął do niego jako do najwybitniejszego komentatora w historii, a jego śmierć, która nastąpiła krótko po Mistrzostwach Świata w 1982 roku, wstrząsnęła kibicami.
Choć Jan Ciszewski nie ukończył matury i nie był wzorowym uczniem, jego talent komentatorski ujawnił się już w młodości, gdy relacjonował mecze piłkarskie na stadionie w Sosnowcu. W 1952 roku rozpoczął pracę w Radiu Katowice, a cztery lata później dołączył do TVP Katowice, zdobywając uznanie podczas zawodów żużlowych w Częstochowie. Początkowo marzył o karierze żużlowca i był popularnym spikerem, jednak wypadek skierował jego ścieżkę ku dziennikarstwu. W 1957 roku relacjonował zimowe igrzyska olimpijskie w Cortina d’Ampezzo, a od 1972 roku pracował w Naczelnej Redakcji Programów Sportowych TVP w Warszawie.
Jan Ciszewski, mimo braku formalnego wykształcenia dziennikarskiego, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych komentatorów w historii Polski. Jego naturalny talent oraz pasja do sportu pozwoliły mu zdobyć serca milionów kibiców.
Jan Ciszewski przeprowadził ponad 3,5 tysiąca transmisji piłkarskich, relacjonując kluczowe momenty polskiego sportu, które zbiegły się ze złotą erą polskiego futbolu. Do najważniejszych osiągnięć należą sukcesy klubu Górnik Zabrze, w tym dramatyczny półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów z AS Romą w 1970 roku. Szczególnie zapamiętane są jego relacje ze złotego medalu olimpijskiego w piłce nożnej na IO w Monachium (1972), gdzie po finale z Węgrami wykrzyknął ikoniczne słowa: „Mój Boże, co ja mam państwu powiedzieć. 20 lat czekałem na tę chwilę, 50 lat czekało polskie piłkarstwo”. Komentował również eliminacyjny dwumecz z Anglią w 1973 roku, w tym historyczny remis na Wembley, a także Mistrzostwa Świata 1974, gdzie Polska zajęła 3. miejsce, oraz MŚ 1978 i MŚ 1982 (srebro w 1982, mimo choroby komentatora). Jego głos towarzyszył także igrzyskom olimpijskim w latach 1956, 1972, 1976, 1980 oraz złotemu medalowi IMŚ w żużlu Jerzego Szczakiela w 1973 roku.
| Wydarzenie | Rok | Sukces Polski |
|---|---|---|
| Puchar Zdobywców Pucharów (Górnik Zabrze) | 1970 | Półfinał |
| Igrzyska Olimpijskie (Piłka nożna) | 1972 | Złoty medal |
| Eliminacje do MŚ (vs Anglia) | 1973 | Remis na Wembley |
| Mistrzostwa Świata | 1974 | 3. miejsce |
| Mistrzostwa Świata | 1982 | Srebrny medal |
| Indywidualne Mistrzostwa Świata (Żużel) | 1973 | Złoty medal (Jerzy Szczakiel) |
Jan Ciszewski był tak zaangażowany w relacjonowanie meczów, że jego emocje często udzielały się widzom i słuchaczom. Jego okrzyki oraz komentarze stały się częścią historii polskiego sportu, a niektóre z jego powiedzeń weszły do kanonu.
Jan Ciszewski, znany jako „Cis”, uznawany był za najwybitniejszego komentatora w historii polskiego sportu, stanowiąc punkt odniesienia dla współczesnych sprawozdawców. Jego barwny, emocjonalny styl, budujący napięcie i fascynujący słuchaczy, sprawił, że stał się ikoną. Wiele jego powiedzeń, szczególnie tych wypowiedzianych po wielkich sukcesach, weszło do sportowego folkloru. Ciszewski relacjonował sukcesy w okresie „złotych lat” polskiego futbolu, stając się głosem narodowej dumy. Jego śmierć 12 listopada 1982 roku w Warszawie, krótko po MŚ 1982, była ogromnym ciosem dla środowiska sportowego i kibiców, którzy do dziś wspominają go jako legendę.
Córka Jana Ciszewskiego wspomina go jako chodzącą legendę dziennikarstwa sportowego. Jego portrety oraz wspomnienia podkreślają, że znał go niemal każdy Polak, a jego styl komentowania był niepowtarzalny i inspirujący.
Jan Ciszewski urodził się 22 maja 1930 roku w Sosnowcu.
Jan Ciszewski rozpoczął swoją karierę dziennikarską w 1952 roku w Radiu Katowice, a następnie pracował w TVP Katowice.
Największą rozpoznawalność przyniosły mu relacje z kluczowych sukcesów polskiego sportu w latach 70., w tym złoty medal olimpijski w piłce nożnej w Monachium w 1972 roku oraz 3. miejsce Polski na Mistrzostwach Świata w 1974 roku.
Tak, Jan Ciszewski był popularnym spikerem żużlowym i komentował m.in. złoty medal IMŚ w żużlu Jerzego Szczakiela w 1973 roku.
Styl Jana Ciszewskiego charakteryzował się barwnością, emocjonalnością oraz budowaniem napięcia, co sprawiało, że jego relacje były niezwykle angażujące dla słuchaczy i widzów.
Jan Ciszewski zmarł 12 listopada 1982 roku w Warszawie, krótko po Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej w 1982 roku, które były jednym z jego ostatnich ważnych wydarzeń sportowych.
