Eksperci ds. cyberbezpieczeństwa z Unit 42 (Palo Alto Networks) zidentyfikowali nową, podstępną technikę ataku na zasoby chmurowe, nazwaną „bucket hijacking”. Metoda ta, opisana 20 lipca 2026 roku, wykorzystuje powszechne błędy konfiguracyjne, narażając na wyciek wrażliwych danych firmy korzystające z usług takich gigantów jak Amazon Web Services, Google Cloud czy Microsoft Azure.
Atak typu „bucket hijacking” (przechwytywanie kubełków) polega na przejęciu przez cyberprzestępcę nazwy zasobu chmurowego, który został wcześniej usunięty przez prawowitego właściciela. W środowiskach chmurowych „kubełki” (ang. buckets) to kontenery służące do przechowywania danych. Gdy organizacja usuwa taki zasób, jego unikalna nazwa często wraca do puli dostępnych nazw. Atakujący mogą monitorować te nazwy i błyskawicznie zarejestrować własny kubełek o identycznej nazwie.
Problem pojawia się, gdy w systemach firmy wciąż istnieją zautomatyzowane procesy lub skrypty, które odwołują się do starej, usuniętej lokalizacji. W efekcie, zamiast trafiać do bezpiecznego archiwum lub zostać zignorowane, dane takie jak logi systemowe, kopie zapasowe czy dane telemetryczne są automatycznie wysyłane bezpośrednio do infrastruktury kontrolowanej przez przestępców. To właśnie ta nowa technika cyberataku na chmurę wykorzystująca błędy konfiguracji i zarządzania dostępem w 2026 roku stanowi poważne zagrożenie dla integralności danych.
Jednym z największych wyzwań związanych z atakami typu bucket hijacking jest ich utajony charakter. Z perspektywy zaatakowanej organizacji wszystko może wyglądać na w pełni sprawne. Automatyczne procesy przesyłania danych nie generują błędów, ponieważ dane docierają do celu — tyle że jest to cel kontrolowany przez atakujących.
Atak jest trudny do wykrycia, ponieważ konfiguracja po stronie organizacji może nadal wyglądać poprawnie, a automatyczne procesy przesyłania danych działają bez zakłóceń.
Brak alertów czy komunikatów o błędach sprawia, że zespoły IT mogą przez długi czas nie zdawać sobie sprawy z trwającego wycieku. Dopiero audyt przepływu danych lub analiza nietypowej aktywności może ujawnić, że wrażliwe informacje opuszczają firmową infrastrukturę w niekontrolowany sposób.
Badacze z Unit 42 podkreślają, że zidentyfikowana technika nie jest luką w zabezpieczeniach konkretnego dostawcy, lecz wynika z błędów w zarządzaniu cyklem życia zasobów po stronie klientów. Zagrożenie dotyczy największych i najpopularniejszych platform chmurowych, co czyni je problemem globalnym. Na atak narażone są środowiska:
Eksperci zalecają wdrożenie rygorystycznych procedur zarządzania zasobami chmurowymi, w tym dokładne audytowanie i usuwanie wszelkich odwołań do usuniętych kubełków oraz stosowanie mechanizmów uniemożliwiających ponowne wykorzystanie krytycznych nazw zasobów. Bez odpowiedniej higieny konfiguracyjnej, firmy nieświadomie tworzą otwarte drzwi dla cyberprzestępców.
Mikołaj Marszycki, „Nowa technika cyberataku na chmurę wykorzystuje błędy konfiguracji”, ITwiz, 2026, https://itwiz.pl/nowa-technika-cyberataku-na-chmure-wykorzystuje-bledy-konfiguracji/
