Rok 2026 zapisuje się jako przełomowy dla polskiej energetyki wiatrowej. Moc zainstalowana na lądzie przekroczyła 11 GW, a na Bałtyku rusza pierwsza morska farma. Mimo dynamicznego rozwoju i gigantycznego potencjału inwestycyjnego, sektor zmaga się z barierami, które paradoksalnie hamują wzmacnianie bezpieczeństwa energetycznego kraju.
Energetyka wiatrowa stała się kluczowym elementem polskiego przemysłu, generując zamówienia i miejsca pracy w całym kraju. Od hal produkcyjnych po lokalne place budów, inwestycje w turbiny wiatrowe napędzają popyt w hutach, zakładach metalowych i firmach inżynieryjnych. Rozwój tego sektora to realne wsparcie dla krajowych przedsiębiorstw i trwałe miejsca pracy.
Potencjał jest ogromny. Plany rozwoju lądowej energetyki wiatrowej do 2040 roku zakładają budowę 34,6 GW nowych mocy, co będzie wymagało nakładów inwestycyjnych rzędu 214 miliardów złotych. Co kluczowe, znaczna część tych środków może pozostać w Polsce. W ambitnym scenariuszu nawet 60% wartości inwestycji, czyli ponad 100 miliardów złotych, zasili krajowe firmy, wzmacniając polski łańcuch dostaw.
Bieżący rok przynosi dwa historyczne momenty dla sektora. Po pierwsze, moc zainstalowana w lądowych farmach wiatrowych przekroczyła symboliczną barierę 11 GW, co czyni wiatr największym źródłem energii odnawialnej w Polsce. Po drugie, po dekadzie przygotowań, jeszcze w 2026 roku do sieci popłynie prąd z pierwszej polskiej morskiej farmy wiatrowej o mocy 1,2 GW. Jest to krok milowy w kierunku dywersyfikacji źródeł energii i wzmacniania niezależności energetycznej kraju.
Jednak za tymi sukcesami kryje się poważne wyzwanie. Cykl inwestycyjny w Polsce jest niepokojąco długi. Podczas gdy w Europie projekty wiatrowe powstają w ciągu 2–3 lat, w Polsce proces ten trwa nawet 10 lat. Długotrwałe procedury stanowią barierę dla szybszego wykorzystania potencjału, jaki drzemie w odnawialnych źródłach energii.
Najpoważniejszym hamulcem rozwoju energetyki wiatrowej na lądzie są ograniczenia lokalizacyjne. Jak wskazują analizy, restrykcje związane z wojskowymi strefami powietrznymi blokują możliwość realizacji projektów na aż 55% powierzchni kraju. To prowadzi do sytuacji, w której cele bezpieczeństwa militarnego i energetycznego nie są ze sobą w pełni zgrane.
Konieczna jest pilna weryfikacja i racjonalizacja ograniczeń lokalizacyjnych, aby pogodzić cele bezpieczeństwa militarnego i energetycznego państwa. Rozwój energetyki wiatrowej to fundament odporności i niezależności Polski.
Paradoks polskiej sytuacji uwypukla porównanie z Ukrainą. Mimo trwającej wojny i stałego zagrożenia dla infrastruktury krytycznej, nasz wschodni sąsiad rozwija więcej mocy wiatrowych niż Polska, budując farmy nawet w regionach bliskich działań wojennych. To dowód, że bezpieczeństwo państwa i rozwój energetyki odnawialnej mogą się wzajemnie wzmacniać, a rozproszone źródła energii zwiększają odporność systemu na ataki.
Siła wiatru. Silna gospodarka. Bezpieczna polska, nowa-energia.com.pl, 2026. https://nowa-energia.com.pl/2026/06/08/sila-wiatru-silna-gospodarka-bezpieczna-polska/
Wiatr na lądzie napędza polski przemysł, impact-review.pl. https://impact-review.pl/wiatr-na-ladzie-napedza-polski-przemysl/
Raport: Energetyka wiatrowa w Polsce 2026, TPA Group. https://www.tpa-group.pl/pl/publikacje/raport-energetyka-wiatrowa-w-polsce-2026/
Raporty PSEW, Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej. https://www.psew.pl/raporty/
