W Afryce ruszają przygotowania do budowy dwóch gigantycznych gazociągów, które mają dostarczać gaz ziemny z Nigerii do Europy. Inwestycje, których łączny koszt szacuje się na 45 miliardów dolarów, mają na celu rozwiązanie problemu braku bezpieczeństwa energetycznego w Europie i zmniejszenie jej zależności od dotychczasowych dostawców, w tym Rosji.
Kluczowym celem obu projektów jest uwolnienie ogromnych, niewykorzystanych zasobów gazu ziemnego Nigerii. Kraj ten od lat zmaga się z problemem nadmiaru surowca, który często jest bezproduktywnie spalany. Teraz ma on zasilić europejski rynek, a zainteresowani kontrahenci są gotowi podpisywać nawet 20-letnie kontrakty na dostawy. Aby osiągnąć ten cel, rozwijane są równolegle dwa ambitne, choć konkurujące ze sobą, projekty infrastrukturalne. Każdy z nich ma docelowo transportować 30 miliardów metrów sześciennych gazu rocznie.
Pierwszy z projektów to Gazociąg Transsaharyjski (TSGP), którego budowa na odcinku algierskim rozpoczęła się w 2026 roku. Ta trasa, o długości 4128 kilometrów, połączy złoża w Nigerii z wybrzeżem Algierii, przechodząc przez terytorium Nigru. Wartość tej inwestycji szacowana jest na 20 miliardów dolarów.
Trasa transsaharyjska jest postrzegana jako bardziej bezpośrednia droga dostaw do Europy, wykorzystująca istniejące połączenia z Algierii do Włoch i Hiszpanii. Stanowi jednak ogromne wyzwanie logistyczne ze względu na konieczność pokonania trudnych terenów pustynnych i zapewnienia stabilnej współpracy między państwami regionu Sahelu.
Drugą, jeszcze bardziej ambitną inicjatywą, jest gazociąg Nigeria-Maroko (NMGP). Projekt ten, którego koszt ma wynieść 25 miliardów dolarów, zakłada budowę rurociągu o długości ponad 6,8 tysiąca kilometrów. Miałby on biec wzdłuż wybrzeża Atlantyku, przechodząc przez 13 państw Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS), zanim dotrze do Maroka, a stamtąd do Europy.
Przywódcy krajów ECOWAS podpisali już stosowne porozumienie międzyrządowe, zatwierdzając projekt, który przez dekadę pozostawał w sferze planów. Początek budowy planowany jest na 2028 rok, jednak cały proces może potrwać niezwykle długo.
Cały proces może jednak potrwać nawet ćwierć wieku. Kiedy połączenie będzie gotowe – ani czy w ogóle finalnie uda się to osiągnąć w takim właśnie kształcie – pozostaje kwestią otwartą.
Poza eksportem do Europy, gazociąg ten ma kluczowe znaczenie dla rozwoju regionalnego, tworząc zintegrowany rynek gazu dla ponad 400 milionów mieszkańców i zasilając lokalny przemysł oraz elektrownie.
Oba projekty niosą ze sobą ogromny potencjał, ale i stoją przed nimi równie wielkie wyzwania. Główne korzyści dla zaangażowanych stron to:
Głównymi zagrożeniami pozostają gigantyczna skala logistyczna, astronomiczne koszty oraz konieczność zapewnienia wieloletniej, stabilnej współpracy politycznej między licznymi państwami o różnych interesach. Sukces tych megaprojektów zdefiniuje na nowo mapę energetyczną nie tylko Europy, ale i całej Afryki.
Marek Lesiuk, „Powstanie rurociąg przez pół kontynentu. Wart 25 mld dol. projekt – zatwierdzony”, BitHub.pl, 2026. https://bithub.pl/gospodarka/powstanie-rurociag-przez-pol-kontynentu-wart-25-mld-dol-projekt-zatwierdzony/
Pipeline Journal, „Analysis: Trans-Saharan Gas Pipeline: How 4128 km of new steel could reshape Europe’s energy map”, https://www.pipeline-journal.net/news/analysis-trans-saharan-gas-pipeline-how-4128-km-new-steel-could-reshape-europes-energy-map
PolskieRadio24.pl, „Nigeryjski pomysł dopiecze Rosji. Gigantyczny gazociąg do Libii”, https://polskieradio24.pl/artykul/3579614,nigeryjski-pomysl-dopiecze-rosji-gigantyczny-gazociag-do-libii
Portal Morski, „Nigeria zbuduje gazociąg, którym do Europy [popłynie] 30 mld m sześc. gazu rocznie”, https://www.portalmorski.pl/porty-logistyka/60335-nigeria-zbuduje-gazociag-ktorym-do-europy-30-mld-m-szesc-gazu-rocznie
